Ik loop naast
het pad en haal
mijn voeten open
de ijle lucht
blijft achter de druppels voelbaar.

Met oog voor kleine schoonheden in mijn omgeving construeer ik nieuwe beelden.
Om te verzachten, om de kleinheid van de dingen om ons heen te laten spreken.
Een ode aan de nuances, de intimiteit.
Ogenschijnlijk fragiel misschien, maar noodzakelijk om waarachtig te kunnen blijven.